Thursday, 6 July 2017

I don't quite know where to start

I know it has been such a long time since my last post. The honest truth is that it is honestly one of the toughest times in my life and that I purely and simply have not found the time or energy to post. It was already tough going at work since my business partner passed away but I was left with two critical staff members with either family or health issues and days off - the one now close to two weeks (with one here in between). He honestly was sick and I feel so sorry for him but the load has been insane. I have au pair issues to add to all this - which was truly the straw to break the camel's back. I have cried and laughed and purely just disconnected in frustration. Also when I realized that my BIL and SIL will be visiting in a critical week - and was then left without the person that could help me in the office for the week.
The family visited Freedom Park amongst other places this week

They however has been the most amazing blessing to us this week. I now know that God has provided it this way as they have honestly been life savers to us. Making sure there are meals and entertaining our kids with theirs to the T. They have honestly played at being tourists in their own city. I am so hugely grateful for this. But I think it is the small things that the kids may remember most of all. Playing Lego for hours. Sharing a bed early mornings and the girls painting nails.

In other news the kids all brought home wonderful report cards - I could not be more proud of any of them.The boys spent 4 days playing cricket to start out their Winter holiday and both took more wickets than their mom could dream of. A had Lyrical dance practice and two swimming practices - so no rest for the weary. Although of course this is rest. Every single morning when I do not hear the alarm at 5:30 I crawl in deeper and close my eyes. Every evening when chores end with cleaning after dinner and not with packing school lunches is a joy. Yeah to school holidays although I am working!

So how are your school holidays going?

Friday, 9 June 2017

Five for Friday edition 29

It's been ages since I have done a five for Friday (March in fact - gosh time has flown). But let's have a quick catch up.

1. We had bookclub on Tuesday night and heavens, did Heidi that hosted go out to the full to impress! She did a variation on a Masterchef recipe - just look at the photo! The toadstool stem is a caramle siss roll, the dom is coloured white chocolate filled with chocolate mousse and with a port jelly centre and capped with a biscuit and chocolate - all on a pistachio bed for "grass". We were all speechless and totally in awe - and i

t tasted as good as it looked!


 2. The boys' rugby team won their league and there is huge excitement about that. Mr L played the game of his life on Tuesday while C had to sit out for the last game due to a course of very necessary anti biotics. They really practiced hard and a lot. Tuesdays' game was nerve wrecking - I swear worse than Springbok rugby and they only won with 14/12.

3. We are also very proud of our A - she was selected to present the school in the Top 6 academic challenge. It is a huge confidence boost for her is a year that has been rather tough for her. Growing up and dealing with bullies and friendship is hard.

4. I have a cold - and A is also struggling. I guess it is the normal Winter bugs that are hitting us in full force. This weekend apart form learning will also have some resting.

5. Pre cooked meals (mainly done by my wonderful hubby - but some by me) is saving my sanity at the moment. It is wonderful to take out a frozen meal in the morning and know you only need to make the starch and a salad or quick veggies and have a great home cooked meal.

So, what's happening in your life? Any five for Fridays out there?





Tuesday, 6 June 2017

Van genres en ander lekkertes

'n Lekker ligpunt in my lewe tans is die heerlikheid van nuwe skrywers ontdek in Afrikaans. Ek het my Afrikaanse lees baie afgeskeep deur die jare maar kyk, ek is nou besig om werk daarvan te maak. Hierdie jaar het ek meer Afrikaans as Engels gelees - seker die eerste keer in my grootmens lewe. Saam met nuwe skrywers kom ook nuwe genres en style. Vars nuwe stemme. Dit maak my altyd baie opgewonde as ek iets in Afrikaans ontdek wat 'n wêreld tendens is. Dit is nou nie dat Afrikaans nog ooit moes terugstaan nie as ons dink aan die Sestigers nie.

Ek het my grootmens lees jare begin met 'n Universiteits lys van "aanbevole boeke vir Argitektuur studente". Anders as wat jy mag dink het hierdie lys nie 'n enkele boeke wat direk slegs oor Argitektuur gegaan het bevat nie maar het  meer gegaan oor die skep van 'n goeie lees agtergrond en goeie algemene lees kennis. Op die lys was boeke soos "Animal Farm" ," Mein Kampf", "The Fountainhead", "The Unbearable lightness of being", "The Name of the Rose" en "Catch 22". Ook die klassieke werke soos "Lolita", "Where Angels fear to tread" en "Passage to India".

My grootste ontdekking was egter die werke van die Suid Amerikaanse magiese realisme skrywers soos Marquez en Allende ("One hundred years of solitude" en "The House of the Spirits") was op daardie lees lys - ai die lekkerte. 'n Hele ander wêreld het vir my oopgegaan. Daarom ook was my ontdekking van magiese realisme in Afrikaans vir my 'n hoogtepunt - "Die swye van Mario Salviatti" van Etienne van Heerden en Andre P Brink se "Sandkastele" is daarom twee van my gunsteling Afrikaanse boeke wat ek al oor en oor gelees het. Maar ek wil nie eintlik magiese realisme gesels nie - eerder boeke met 'n geskiedkundige agtergrond - soos hierdie twee ook het. Boeke met 'n geskiedkundige agtergrond is nie regtig my gewone leesstof nie maar gooi iets anders by of vertel die storie vars en nuut en ek mag dalk dit baie geniet. Ja, daar is uitsonderinge soos die poetiese skoonheid van PG du Plessies se "Fees van die ongenooides" maar ek hou van beweeg in die hede of onlangse verlede. Die toekoms is oop vir debat - ek het byvoorbeeld "Koors" baie geniet (dit was my 2016 boek van die jaar) en selfs "The Hunger Games" maar dit is nie my eerste keuse oor die algemeen nie.

In dieselfde asem hou ek van boeke wat mens uitdaag om effe anders na die wêreld te kyk - veral die mense naby jou. 'n Boek soos "Gone Girl " van Gillian Flynn en "Broken Monsters" van Lauren Beukes is miskien nie die "mooiste" boeke wat jy ooit gelees het nie" en jy mag dalk nie van 'n enkele karakter hou of aanklank by vind nie, maar jou denke word gedraai en uitgedaag.

Daarom is ek vandag baie opgewonde om oor twee nuwe Afrikaanse boeke te gesels - een in 'n relatiewe nuwe genre - Domestic Noir (dink "Gone girl" en "Girl on a train") en een waar die geskiedenis bewonderingswaardig teer hanteer word en so een van daai groot uitsonderings word in my lewe.

"Pelgrimshoop" van Ronel Nel
Dit is 1956 en Hanna haar broer Abram kom per trein aan in die denkbeeldige dorpie Pelgrimshoop. Dadelik is die leser uiters bewus van hul andersheid in die gemeenskap - hul stads maniere en klere spel dit uit. Boonop is Hanna daar om Elias Bart te onderrig en gou blyk dit dat hy ook 'n uitgewekene of eenkant persoon in die dorp is. Buiten dit is Hanna en Abram half Joods - iets wat in daardie tyd duidelik hul een kant en anders gestel het.

Alhoewel die verhaal in esensie 'n liefdesverhaal is gaan dit oor soveel meer. Die tydperk word in die mooiste details uitgelig met hoe die modes en motors gelyk het. Onder andere die verskying van Tupperware gee wonderlike kleur en detail sonder om die verhaal oor te neem. Die navorsing is duidelik deeglik gedoen en ek het selfs van die klere gaan Google en my verstom aan die kontras tussen wat Hanna en Abram sou dra en wat toe die norm op 'n klein dorp sou wees. Dit gee selfs meer insig in die andersheid wat hulle sou beleef en ervaar het.

Behalwe vir die hoof karakters is die boek gevul met pragtige vol ingekleurde karakters wat bydra tot die storie. Ek wil nie eers uitsonder nie maar die Dokter in sy wysheid en die Dominee in sy aanvanklike kortsigtigheid weerspieel elk die tipes mense wat 'n klein dorpie vandag seker steeds populeer.

In besonder het die gedeelte met die Vrouemars op 9 Augustus my geraak. Toe ek kort na die lees van die boek toevallig fotos van die geskeidkundige dag raakloop het ek myself uitgevang hoe ek na ons vier heldinne op die fotos soek. Vir my het geskiedenis tasbaar geword in 'n fiksie

Maar bo alles gaan Pelgrimshoop oor vooroordeel en aanvaarding, oor rassisme en ongeletterdheid en seksisme. Temas wat vandag steeds daar is. Die geskiedenis van die tyd word teer getoon - en daarmee bedoel ek nie goed word verskuil en weggesteek nie want die hantering van die temas is reguit maar met die nodige ontlonting wat 'n terugkyk in die geskiedenis behoort te hê.

Pelgrimshoop is nie jou tradisionele liefdesverhaal nie maar sal liefdesverhaal lesers wel tevrede stel. Alles rondom die boek is mooi en sag - en ek wil hom graag weer herlees. Dit is 'n unieke boek wat die geskiedenis laat leef en wat tot 'n baie wye leespubliek sal spreek. Ek gee die boek 'n 9/10 en beveel hom aan vir een en almal.

"Die Mense Langsaan" van Elsa Hamersma
Christine en Zebith hou saam skool met die aanvang van die boek. Albei is vasgevang in hulle eie unieke huislike situasie en steek doelbewus wat in hul lewens gebeur veilig weg van die skool en omgewing waarin hulle saam leef. Veral Christine se giftige huwelik met Frikkie het my diep geraak en verskriklik kwaad gemaak.

Hulle paaie skei as Zebith van skool verander en trek na 'n nuwe omgewing - 'n sekuristeits area waar sy gou besef dat haar bure vele geheime hou en dat die gevoel van sekuriteit bloot 'n illusie is. As dit nie was vir haar natuurlike beskerningsin as onderwyseres nie sou sy seker nooit eers betrokke wou wees nie.

Christine se lewe neem 'n groot draai na die mag in haar huweik selfs meer na Frikkie se kant toe skuif en na die nuwe bure betrokke raak in haar lewe - ten goede of ten slegte is die vraag. Die twee se lewens ontmoet weer na hulle mekaar se bure word en die aanvanklike ongemak met mekaar en die situasie is opmerklik en skep sy eie spanning in die storie.

Deur die boek is daar 'n aanvanklike amper onvoelbare spanningslyn wat opbou en opbou tot die oorkook punt. Dit word subtiel en meesterlik gedoen en ek was van die eerste sin vasgevang in die verhaal. Om die waarheid te sê ek het 'n etenstyd ontsnap by die werk om die boek klaar te lees omdat dood eenvoudig nie tot die aand kon wag om die laaste 3 hoofstukke te lees nie.

Soos met ander boeke in die genre wonder mens onbewustelik wat jou eie bure se geheime is. Wat daar agter die skanse van die tuinmuur aangaan. Ek moes diep asem haal en net eers so bietjie dink en tot verhaal kom na ek klaar was met die boek.

Die boek is in n nuwe genre en is 'n vars stem in Afrikaans. Ek het dit werklik baie geniet en meen elkeen wat van iets anders en effe uitdagends hou behoort die boek te lees. 'n 9/10 vir 'n baie genotvolle spannende lees.



Monday, 5 June 2017

Life right now


Most of you know that it has been a tough year for me. In fact I feel as if we have had a few tough years. But this one has been horrid. My leg and now having to take over a business and run it (and a super tough project that I had NO knowledge about) has been harrowing to say the least. I am exhausted and tired BUT feel that I am slowly coming into my own. Slowly starting to make sense of things. There are lots still to be done and my workload is very heavy at the moment. But I am feeling more positive and striving to make it work.

I have even been reading less but it is mostly related to being totally exhausted at the end of the day and not even reading a paragraph before sleep just overwhelms me.

All 3 the kids are writing exams as from today and the weekend has been filled with studies and cooking. My amazing husband always helps so much and we managed to fill the freezer with meals for the next 3 weeks. I also made 86 pieces of my Marie biscuit chocolate squares  - 24 pieces for each of C and A classes (the moms take turns to make treats in the exam weeks) and 24 for the church bake sale - and a few for home.

The boys have one rugby match left ( their team is top of the league but they are playing the no 2 team tomorrow). C will not be playing - he is on anti biotics but L is hugely excited. The hockey season has just started and A and some of her friends have been placed in the second team because we do not have enough under 13 girls to make a team. They are struggling a bit - and it's tough to adapt from a league winning (without conceding a goal) under 11 B team to a tean that is mostly under 12's playing teams that are under 13 - but it will make them stronger. So far they had one win, one goalless draw and one 4-1 loss. She has also danced her Lyrical grade 5 exam and did well. We are all very ready for a holiday - I think maybe me more than anyone else.

So that is my world in a few sentences - so what is happening in yours? I definitely need to get back to regular blogging because I really do need the outlet.

Wednesday, 24 May 2017

Poison of choice

Die Engelse het so lekker uitdrukking " your poison of choice". Om een of ander rede bring almal dit terug na drank toe - miskien is dit die oorsprong van die frase. Vir my gaan dit oor meer as jou Merlot. Ek is mal oor 'n goeie Merlot maar sal enige dag heerlik teug aan 'n lekker Pinotage, Cabernet of Shiraz. Merlot is "my poison of choice" - maar die ander is net so heerlik. Dit is nou in kontras met my liefde vir 'n lekker droee MCC soos Krone Borealis Brut Rose maar ek sal maak of ek 'n teug aan Cold Duck neem en die res verduister. Dit is nie "poison of choice" nie . Net so is Sally Williams se amandel nougat my "poison of choice" maar enige nougat is 'n heerlike bederf.

So is boeke vir my altyd 'n lekkerte - soos rooiwyn en nougat. Maar my "poison of choice" is duidelik 'n goeie krimi. Dit neem egter nie weg dat ek meeste boeke sal lees en waarskynlik geniet nie. Daarom gesels ek vandag graag oor 'n boek wat duidelik nie in die gif katergorie val nie, en een wat wel.


Vermis van Jeanette Stals 

So reg in my kraal is hierdie lekkerlees krimi! Die Londonse ouers van die talentvolle Elodie word een oggend wakker in die gastehuis in Stellenbosch net om agter te kom dat sy weg is. Alhoewel haar ma beweer sy is nie 'n tipiese tiener nie is dit tog wat jong mense doen - tree effe onvoorspelbaar op. 

Speurder Luna Joubert vermoed egter gou dat hierdie nie 'n tipiese rebelse- tiener -wat -wegraak saak is nie. Sy bekyk die mense in Elodie se lewe en die omstandighede rondom hulle kuier in Suid Afrika. Moetiemoorde en menslike handel word genoem en gou word dit duidelik dat dit krities is om haar so gou as moontlik te vind.

Die storie verloop op n lekker vinnige pas en Luna se karakter sleep jou saam met haar ondersoek. Die spanningslyn word intens na die middel van die boek en breek nooit regtig voor die verassende ontknoping nie (alhoewel daar wel leidrade vroeer is wat wys hierna).

Dieper as die oenskynlike lekker krimi is die kyk na 'n huwelik wat vergiftig is deur leuens en hartseer, goed versteek onder die oppervlakkige gewone familie beeld. Die koue en selfs so ver as haat kan sterk aangevoel word.

Vermis is 'n heerlike lees, veral vir krimi verslaafdes soos ek. Ek sou net bitter graag die eerste Luna Joubert boek "Katoog" eerste wou gelees het omdat daar wel verwysings is.Soos Deon Meyer se boeke is kan hul elkeen selfstandig gelees word en meng die storielyne nie. Vir karkter ontwikkeling en verwysing sal dit wel sin maak.

Ek beveel die boek ten sterkste aan - 9 en 'n half uit 10 vir 'n spanningsvolle en uiters slim krimi.

Na die bitterheid , bloed en spanning was dit lekker om my leesbrein met bietjie soet te spoel. 'n Lekker bitter latte is dan so perfek saam met suurlemoen meringue tert

Lemoenseison van Kristel Loots.

Ek is beslis nie 'n gereelde leser van tipiese liefdesverhale nie maar Kristel se boeke het daardie ietsie anders en dieper en is boonop stampvol heerlike humor. Ek het die boek in'n dag deurgelees oor 'n langnaweek - een waarin ontsnap in'n boek baie nodig was en waar my familie my die kans gegee het om dit wel te kan doen.

Suzy is Mevrou Dominee en 'n effe onwillige een. Sy is 'n gewone warm vrou wat mooi rokke en veral mooi skoene wil dra. Sy probeer hard maar vergeefs om haar man se aandag te kry. Ter selfde tyd is daar dinge in haar verlede wat sy net so hard en vergeefs probeer vergeet. Sy ontmoet die dodelik aantreklike Dante del Marco deur haar friend Jay Jay - so heerlike karakter wat ek kan sien en hoor in my geestesoog - en wil dadelik vir hom werk. Nie noodwendig is romanse op haar teiken nie maar wel onafhanklikheid en haar eie lewe wat nie as Mervou Dominee gaan voortgaan nie.

Lemoenseisoen is 'n heerlike ligte lees en totale ontsnapping wanneer mens dit die nodigste het. Kristel Loots gebruik in die boek die lemoen as tema of simbool vir die lewe. Net so is die boek vir my -soos 'n geurige lemoen - stroopsoet met 'n hemelse geur - maar die pitjies binne kan maar bitter wees as jy hulle raakbyt. 'n Lekker 7/10  - en ek vermoed vir die van julle wie se "poison of choice" liefdesverhale is sal dit selfs meer gee

Wednesday, 3 May 2017

Let's be honest

The last few weeks have been some of the most difficult in my life. It's been hard and stressful and tough to make so many business decision on  my own. To try and take over from someone that had so much more experience in life than me. To believe that I can do this. But things seem to be slowly falling into place and there is hope on the horizon.

We have not bee away the holidays or any of the long weekends - honestly with all that was going on there simply was no scope to do that. But we had fun and some wonderful days in the mix.

Easter weekend was filled with great food , good company and lots of fun.


 We made candles and used up some of our old ordinary white candles and some of those millions of crayons every household has hanging around. It was great fun and came our really pretty
 We went to a very special little girls' 5th birthday celebration and had wonderful My little Pony cake to fill the rest of the weekend.
 I read two great Afrikaans whodunnits (with my birthday cake) - watch out for some book chat next week.
 My mom cooked us oxtail with samp and beans and peaches. She has not been able to cook us a meal in over 3 years with all the operations she had. It was a huge celebration that she was able to do this. She finished the meal off with her fantastic malva poeding.
 As per tradition in our church we took flowers to decorate the empty cross on Easter Sunday. It was a colourful celebration of our risen Saviour.

 Easter Sunday also saw the traditional Easter egg hunt - with oir great family friends. It was a day of fun, swimming and relaxation.
 While the kids devoured chocolate and spaghetti blognaise the adults ate:
 Chocolate too of course! (those ladybirds are the best)

 Lovely Dahl
 Beef curry
Great Cape Classique

And desert too (well we all had)
And we had another little celebration with the 5 year old.

It was such a great weekend!

Tuesday, 11 April 2017

Dinsdag en tyd vir boeke - Ver in die Wêreld Kittie en Foxtrot van die liefde

Ek is deel van die toebroodjie generasie - die generasie wat ouer was toe hulle kinders gekry het en nou tussen ouerwordende ouers en klein kinders gedruk word. Almal vereis sorg en jy kan nie regtig op ouers steun om te help met kinders versorg nie en ook nie anders om nie. Hierdie is nie 100% die geval met beide Kittie en Katalaya, die heldinne van die twee boeke waaroor ek vandag gesels nie. Wel dalk vir Kittie se broer en suster want Kittie het nie kinders nie. Dit maak egter nie saak of jy ouers het wat verswak nie of klein kindertjies het nie - Kittie en Katalaya se verhoudings met hulle ouers en die res van hulle familie sal heel moontlik vir jou bekend voel.

Dit is hoe verhoudings uitgebeeld word wat my aantrek na beidie van die boeke. In albei word verhoudings uit alle kante bekyk maar veral ook die een wat elke vrou van geboorte het - die een met haar ma. Vir my is dit heel relevant - my ma is ook besig om te verswak - nou wel nie verstandelik nie maar liggaamlik. In Foxtrot van die liefde word Katalaya se ma se verstand al swakker maar haar liggaam hang hardnekkig aan - in Ver in die wereld Kittie is die teenoorgestelde die probleem. Die feit bly dit is nie maklik om oud te word nie en allermins maklik om dit te aanskou met jou eie ma.

Foxtrot van die liefde - Kristel Loots
 Katalaya is funky en sestig (en mag ek tog op sestig so funky wees) en laat haar nie sommer onder kry nie. Maar nou gaan staan en los Franco haar en haar volwasse kinders dra by om haar silwerwit hare nog witter te maak. Katalaya se lewe is losweg net omver gegooi deur alles wat sy voel op haar afstorm.

In wat vir my haar grootste worsteling is moet Katalaya haar seniele bejaarde ma nog besoek en die verflenterende bande optel en styf hou. Tipies van haar ouderdom probeer sy uit die siekeboeg en haar senieliteit steeds beheer te kry oor Katalaya se lewe. Toe haar ma nog beweer dat 'n man met n Elvis kuif haar besoek in Huis Herfsblaar bars die sweer van die verlede oop en word sy bloot gestel aan die dinge watarvan niemand ooit gepraat het nie. In 'n pelgrimstog na haar verlede val soveel stukke in plek.

Bo alles gaan die boek oor verhoudings en familie dinamika. Katalaya worstel nie net met die verhouding met 'n ma wat verder van haar dryf omdat sy haar verstand verloor nie maar ook met haar verhouding met haar kinders wat besig is om in flarde te val. Natuurlik ook haar flenters huwelik.

Foxtrot van die liefde is alles behalwe jou tipiese liefdeseverhaal. Dit is soveel meer (met net genoeg romanse) en regtig 'n heerlike lees. Ek het soveel deernis gekry vir Katalaya. Ek wens sy was my vriendin. 'n Baie besliste 8/10 vir 'n heerlike lees met meer diepte as wat mens verwag van die voorblad greep.

Ver in die wêreld Kittie van Santie van der Merwe
 Kittie word teruggeroep uit Engeland om haar ma wat pas 'n beroerte gehad het te versorg. Kittie het nie veel van 'n keuse nie - dit is haar beurt soos haar suster uitwys en bowendien het sy nêrens anders om heen te gaan nie as om terug te keer na die stowwerige dorpie van haar grootword jare.

Kittie moet die verlede wat sy so suksesvol verby presteer het vierkantig in die oe kyk. Sy wat altyd gevoel het asof sy die stiefkind, die ongeliefde een was moet die een wat haar die meeste te na gekom het, versorg. In die proses word soveel meer van haar verlede aan haar bekend - ook haar ma se geskiedenis. Soos wat Kittie se ma meer beheer oor haar liggaam wen werk Kittie deur soveel in haar verlede en albei word heel in die proses.

Hierdie boek het my baie diep geraak - nie net Kittie se agtergrond, verlies en hartseer nie maar ook haar ma s'n - en die res van die familie. Die verskillende maniere waarop die kinders met die swaarkry en verlies om gaan is word baie raak uitgebeeld. Wat my ook diep geraak het is die dele wat uit haar ma se stem geskryf is en hoe swaar dit moet wees om beheer oor jou eie liggaam te verloor terwyl jou verstand steeds skerp is.

Onthou daai rooi jassie in Schindler's list? In hierdie boek is daar ook 'n rooi jassie en hy het my net so diep geraak. Die hartseer en swaarkry in 'n enkele simbool vervat.

Hierdie boek is oor verhoudings en ja, daar is seker so klein liefdesverhaal versteek, maar bowenal is dit oor hoe een vrou haar verlede oorwin.  Die boek is pragtig geskryf , vol sensitiwiteit en die besondere mooi omslag verdien ook om genoem te word.Lees geru - 9/10 vir 'n pragtige verhaal.

Friday, 7 April 2017

No five for Firday

Because today South Africa is protesting our president and what he has done. It seems that the protests are peaceful and structured and we all hope, maybe in vain , that something will come from this.

In my personal life I am moving through a storm of my own - my business partner passed away on Saturday. He taught me almost everything I know about the it. It is a huge loss and it is hard to deal with the sadness of a whole office and the insecurities and uncertainties we are facing. We are also trying to fill a gap in terms of work and the load of what needs to be done is huge.

The combined anxiety is driving me nuts and making me so very tired - of course struggling to sleep does not help one bit. Your thoughts and prayers will be appreciated.

Tuesday, 4 April 2017

Tuesday bookday - Until Thy Wrath be Past

I have written before about my love for Scandinavian writing and authors. There is a special breed of them up north in the white cold winters that form the backdrop for so many of their books. As a lot of you know my favorite genre to read is crime and mysteries. In particular I enjoy Nordic Noir - that particular brand of murder mystery that the Scandinavians do so well. A bit edgy, sometimes gory but always tension filled right to the end. I was really happy to discover a new (for me) Nordic Noir writer recently.

Until Thy Wrath be Past by Asa Larsson

Wilma Persson and Simon Kyrö disappears on a Winters day while diving in a lake in the icy weather. When the first sign of Spring comes Wilma's body is found - and Wilma makes her first visit to Prosecutor Rebecka Martinsson who starts to investigate the case with Inspector Anna-Maria Mella. 

The setting is small town northern Sweden with all the usual trappings of a rural community - be it in Sweden or South Africa. The community and how it functions form the background to the story. The story is partially told by Wilma herself and constantly switched between today and the past as the intrigue around it unfolds. Larsson uses this very effectively and gives very interesting background to the Swedish, Norwegian and German Nazi occupation during World War 2. 

I thoroughly enjoyed the tension and complexity of the story and it is great to see two strong female protagonists . I got the idea that it might have been beneficial to have read the others in the series (this is number 4) to fully understand the emotional complexities they are both dealing with and that impacts on the background on the story.

As with a lot of the Nordic Noir books the area forms a big part of the story as does the climate and the cold and snow. What did stand out for me about Larsson's writing is that it holds a lot more emotion than any of the other Nordic Noir books I have read up to date. She taps into and expresses the emotions of her characters and have the reader involved in the emotions leading up to and following most events in the book.

A 9/10 for a great tension filled murder mystery. I will without a doubt find her other books and read them.


Wednesday, 29 March 2017

Is this the start of the teenage thing?


The last few mornings has been a bit, well, how will I put it? Trying? Difficult? Maybe not more than the usual, it's just that the tone has gone up that one, two notches. The same girl that now prepares their lunchboxes every evening, helps out so much and in general is the sweetest child will explode into a raging animal for a few minutes, to switch back to the sweet cuddly girl we know within another 5 minutes.

It has only been a few times now - I can count them on my one hand - but the frequency is picking up. I know it's probably hormones that are at work in full force. It is also the end of a very long first term with some late nights for the ballet concert. She has been busy. But dressing takes soooo much longer these days - even for school.

I would love to have a great loving open relationship with her but I struggle with the animal that takes over once in a while. I want to shout and scream at that animal - the only problem being that while the animal is in place she hears nothing. And then the sweet girl returns and who wants to shout at her? But geez guys - I need some advice here from those who have the been there done that teen T shirt. Help!!!!